Vuurwerk

Wij hopen dat ook u de driedaagse oorlog rond Oud & Nieuw veilig hebt kunnen doorkomen. Poes-poes heeft vier dagen meestentijds in de gang, in de krapte tussen de open toiletdeur en de keukendeur doorgebracht. Op iets rustiger momenten wist ze de weg naar de bak te vinden, maar kwam zelfs niet om eten vragen. Wel at ze als ik haar eten kwam brengen in haar hoekje. Op andere iets rustiger momenten wist ze haar gevoelens te uiten op de rollen op de toiletrolhouder, waardoor wij toch een soort van sneeuw in de gang kregen. Dat de vuurwerkstress bij Poes-poes tot deze doortastende creativiteit leidde vonden Zoef-zoef en ik wel een gezond teken.

Dat de overheid ieder jaar weer een vuurwerkoorlog toestaat en het een “feest” noemt, vinden we echter verbazingwekkend en zorgelijk. In deze wijk werd heel veel afgestoken en werd al vroeg begonnen. Voor mensen en dieren die niet van vuurwerk houden worden op die manier de laatste dagen van December danig verknald. Dat is toch knetter!

Er zijn maar 2 doden gevallen en nog geen 400 gewonden. Dus Oud & Nieuw is verhoudingsgewijs rustig verlopen. Poes-poes en ik vragen ons echter nu wel af wat het verschil is met een terroristische aanslag en waarom er een onderscheid (een ander woord voor discriminatie) wordt gemaakt tussen legaal en illegaal vuurwerk. Het is al meerdere keren gebeurd dat slechts 1 vonkje een kleine of grote ramp ontketende. Een sprankje hoop voor invoering van een vrediger feest, hopen wij. Wij wachten met spanning af of deze gedachte zich als een lopend vuurtje zal verspreiden.